Odbiegając od tematu notki, bardzo chciałbym, aby napisał Pan coś na temat Partii Kobiet i jej listu, którego jest Pan jednym z adresatów. To ugrupowanie nie chce, by dokonano zmian w konstytucji, zwłaszcza jeśli chodzi o ochronę życia.

Naprawdę ciężko jest mi pojąć, dlaczego są na tym świecie kobiety, które z taką łatwością potrafią zabijać własne dzieci. Rad będę, jeśli napisze Pan coś o tej sytuacji.

Nie mówiąc już że prorodzinneść to nie pompowanie kasy dla osób które mają dzieci.
Teraz nie opłaca się żyć (i mieć dzieci) w tym kraju po każdemu obywatelowi państwo przymusowo zabiera 70% pensji także od rodzin (w podatkach i przymusowych ubezpieczeniach), m.in po to aby starczyło właśnie na ulgi i becikowe.
I lewica i tak zwana prawica zabrała ludziom wolność wyboru. Lewica przynajmniej nie tego nie ukrywa i potrafi się otwarcie przyznać do swojej specjalnością.
Przecież chyba większość wie że rozsądniej jest składować pieniądze w banku niż w zusie.

Piszecie nie na temat. Bez odpowiedniej socjotechniki wyborów się nie wygra. Po prostu takie są prawa polityki.Co do POLACTWA, to polecam książkę Rafała Ziemkiewicza. A jakie jest moje know-how na dobrą kampanię – to tego nie powiem:):):)

I pomyslec, ze slowa te padaja od osoby, ktora wczesniej stwierdzila:
“Wszystko i wszyscy są jedną, kompletną, całkowitą, totalną rzeczywistością.”

Jak widac spod sofistyki i rozmaitych chwytow retorycznych wylania sie postac, ktora nawoluje do lidera ktory “jest najważniejszy i reprezentuje ten cały interes.” A zapewne najlepiej jeszcze by realizowal “jednolita linie partyjna” pod kierownictwem “przewodniej sily narodu”?

Widzisz, po prawej scenie strony politycznej to nie tak. Sprobuje wyjasnic:

Prawica moze laczyc sie w realizacji swych celow w sojuszu opartym na wspolpracy popartej otwarta dyskusja. W pelnym poszanowaniu odrebnosci parlamentarnej poszczegolnych ugrupowan (jak w przypadku Ligi Prawicy Rzeczypospolitej) lub tez frakcji (jak w przypadku GOP), gdy dla osiagniecia sukcesu nie trzeba poswiecac zasad. Jest to podejscie tradycyjne, konserwatywne, republikanskie – czysto Prawicowe.

Pojedynczy “najwazniejszy lider”, wodz, sekretarz czy tez dyktator to tradycyjnie atrybut raczej lewej strony sceny politycznej, gdzie na dyskusje nie ma miejsca, odrebnosc opinii sie niszczy, zas dla ‘odstepcow’ od jedynej-slusznej “linii partyjnej” nie ma miejsca.

Szkoda, ze przez wiele lat wsrod Polskich partii politycznych bedacych u wladzy, blizej bylo tymze partiom raczej do tradycyjnego podejscia lewicowego. Smutne, iz stalo sie to norma na tyle, iz odstepstwo od niej bywa okreslane przez niektorych wrecz jako “dziwaczne”

Nadzieja napawa fakt, iz pojawilo sie porozumienie ugrupowan przywiazanych do tradycyjnych wartosci republikanskiej Prawicy. I choc poczatki, jak zawsze, sa skromne, to miejmy nadzieje, ze na trwale odmieni sie oblicze Polskiej sceny politycznej!

- Nie. Jestem za zabijaniem ludzi winnych, a o ile się nie mylę, dzieci w łonie matki jeszcze niczym nie zawiniły.”

http://www.upr.pl/new/index.php?option=com_content&task=view&id=17

Poza tym ciekawe oświadczenie UPR: http://www.upr.org.pl/main/artykul.php?strid=1&katid=74&aid=3031

Nawiazujac ponownie do tematu, chcialbym wyrazic zdanie odrebne w stosunku do opinii wygloszonej w wypowiedzi #9. Prosze o bardzo powazne potraktowanie tej kwestii, gdyz w istocie ma ona fundamentalne znaczenie dla tozsamosci porozumienia Prawicy, ktore, miejmy nadzieje, rozwinie sie przyszlosci w naszym kraju.

Autor sugeruje, iz prezes partii powinien czlonkow ktorzy nie ida po linii partyjnej “upomnieć a potem ewentualnie wywalić z partii”.
Jest gleboko wstrzasajace iz stwierdzenie takie pada od osoby, ktora identyfikuje sie z Prawica – a w dodatku na tym wlasnie blogu.

Wlasnie ze wzgledu na takie podejscie polityka w Polsce zeszla do tak niskiego poziomu.
Wlasnie ze wzgledu na takie podejscie w obecnej polityce mamy rywalizacje nie idei, pogladow, rozwiazan, lecz blokow partyjnych.
I wlasnie ze wzgledu na takie podejscie sprawa aborcji potoczyla sie tak, a nie inaczej, zas zwolennikom zmian nawet nie dano w partii szansy na dyskusje na ten temat!

Nie przecze – bywaja w polityce sprawy kontrowersyjne. Czesto sprawy takie porusza pan Janusz Korwin-Mikke. Czesto za sprawe tego rodzaju, abstrahujac od slusznosci takiego ujecia, uznawana jest aborcja – w mediach, w Sejmie, a jak sie okazalo – nawet w partii deklarujacej sie jako “prawicowa”.

Do kontrowersji mozna w polityce podchodzic na wiele sposobow. Z jednym z nich wiaza sie pojecia “dyscyplina partyjna”, “partia wodzowska” oraz “tlumienie dyskusji w zarodku” (szczegolnie, gdy dyskusja dotyczy “tematow kontrowersyjnych” ktore “nie zapunktuja w sondazach”). Taki sposob wybrał prezes partii Prawo i Sprawiedliwosc, gdy pojawila sie sprawa aborcji. Taki sposob zaowocowal porzuceniem (a wrecz odrzuceniem) tej kwestii oraz odejsciem Pana Marka Jurka z tejze partii.

Innym sposobem jest otwarta debata na temat pogladow, idei, rozwiazan. Ten sposob jest charakterystyczny dla tradycyjnej prawicy republikanskiej – wystarczy chociazby spojrzec na Partie Republikanska, w ktorej dzieki szerokiemu sojuszowi wspolpracuja frakcje spolecznych konserwatystow, fiskalnych konserwatystow, chrzescijanskiej prawicy, libertian, umiarkowanych – i wiele innych… Nie ma czegos takiego, jak “dyscyplina partyjna” – poglady reprezentantow weryfikowane sa we wczesniejszej fazie, gdy sa jeszcze kandydatami. I nie jest niczym niecodziennym, gdy w wyborach z ramienia tej samej partii, w tym samym dystrykcie wyborczym, startuja przedstawiciele roznych frakcji. Dzieki temu, ze w wyborach tych glosuje sie na ludzi, a nie na listy partyjne (dobrze, ze taki sposob wyborow propaguje takze nasze prawicowe porozumienie), wyborcy maja szanse opowiedziec sie za konkretna wizja polityki, zarazem wiedzac, ze gdy wybrany kandydat trafi do Izby Reprezentantow, czy tez Senatu, bedzie mogl realizowac ta wizje w ramach danej frakcji, nie zwiazany bezkrytycznym posluszenstwem wobec jednej ustalonej linii partyjnej (dobrze, ze Liga Prawicy Rzeczypospolitej, deklarujac poszanowanie dla odrebnosci parlamentarnej poszczegolnych, wpisuje sie w ta republikanska tradycje).

Z jednej strony wiec mamy “linie partyjna” – pojecie znane z czasow “przewodniej sily narodu”, PZPR – oraz bloki partyjne, w ktorych “tematy kontrowersyjne” sa zamilczane, za odpowiedzialnosc polityczna rozmywa sie.

Z drugiej strony mamy kandydatow przywiazanych do gloszonych przez siebie zasad – i osobiscie za nie odpowiedzialnych przed wyborcami – a takze otwarta dyskusje programowe. Dyskusje te jednak odbywaja sie w ramach szerokiego sojuszu Prawicy. Wlasnie dlatego Partia Republikanska bywa okreslana jako “big tent party”, zas prezydencja Ronalda Reagana byla popierana nawet przez konserwatywnych Demokratow (ktorych nazywano “Reagan Democrats”). Dzieki takiemu podejsciu udalo zbudowac sie trwaly sojusz na prawicy – ktory laczy – konserwatystow, tradycjonalistow, chrzescijan, wolnorynkowcow – i dzieki ktoremu udaje realizowac sie wspolne cele.

Apeluje do pojscia w strone tradycyjna, konserwatywna, republikanska – Prawicy ktora laczy, a nie dzieli – i Prawicy zdolnej do osiagania sukcesow bez poswiecania zasad. Czyz wlasnie nie o to wszystkim nam, stojacych po prawej stronie sceny politycznej, chodzi?

Paweł de Varsowie – czytam Twoje komentarze i dobrze byłoby gdybyś sam także je przeczytał przed umieszczeniem na blogu.
Są wewnętrznie sprzeczne – narzekasz na tzw. Polactwo (paskudne określenie – ktoś kto je używa zapewne się nie utożsamia z naszym narodem), biadasz nad tym,że o wyniku wyborów decyduje kiełbasa wyborcza, a nie przekonania, a jednocześnie sam chcesz wyborców potraktować jak bydło i nakłonić do “właściwego” wyboru przy pomocy “miecza zwycięstwa” (sic !) – Twojej Wunderwaffe…

Zresztą wątek Wunderwaffe pojawia się tak często, że chyba pora na diagnozę

Pan Janusz Korwin-Mikke jest na pewno politykiem specyficznym i z pewnością ma poglądy konserwatywne. Chociaż niewątpliwie pan Marian Piłka nie dogadałby się z nim, podobnie zresztą jak z kimkolwiek z UPR-u. I z całym szacunkiem dla Pana Piłki, bardzo mnie to cieszy.

Jedyne co mnie martwi to milczenie Pana Marka Jurka odnośnie kampanii. Oczywiście można znaleźć wpisy, chociażby na tym blogu o jego wsparciu dla LPR, jednak mam wrażenie, że nie do końca jest to prawdą i ta cisza również ma swoje przesłanie.

Pozdrawiam i życzę powodzenia w wyborach.

A kampania nie jest do końca ospała. Było już kilka konferencji prasowych, na których LPR zasygnalizowała co myśli o gospodarce. W planach są następne nawiązujące do innych tematów.