Rozgrywanie francuskich kompleksów w stosunku do świata anglosaskiego, a szczególnie USA, przy okazji konfliktu w Gruzji jest dla mnie KOMPLETNYM SKANDALEM.

Niemniej jednak oczekuję z niecierpliwością na wyniki kolejnej wizyty Sarkozyego w Moskwie. Sukcesem, także dla Gruzji, będzie na chwilę obecną doporwadzenie do sytuacji sprzed wybuchu konfliktu.

Droga do zachowania integralności terytorialnej Gruzji jest dłuższa niż nam się wydaje i prowadzi jedynie poprzez upadek imperium KGB. To imperium się rozpadnie, tak jak rozpadł się ZSRR. Jest to kwestia czasu i być może nie stanie się to za naszego życia. Niemniej jednak w interesie Europy jest DEMOKRATYZACJA Rosji, a nie sprzedawanie jej wszystkiego, łącznie ze sznurem, na którym zostaniamy powieszeni.

A czy UE powinno przyjąć Gruzję??? Jestem osobiście zwolennikiem dużej UE: z Gruzją, z Turcją, Azerbejdżanem, Armenią, Ukrainą i Białorusią.
Jednak EUROPA ‘łacińska’, reprezentowana przez Francję, czy Włochy jest ‘Europą Świętego Spokoju’. Ta Europa jest skoncentrowana na nowym francuskim projekcie, Unii Śródziemnomorskiej, a Rosja potrzebna im jest jedynie jako źródło kapitału, ropy i gazu.
Mam nadzieję, że w naszej częsci Europy powstanie unia skandynawsko-słowiańska, czyli unia bałtycko-czarnomorska. Taka unia będzie w stanie rozwiązywać rzeczywiste problemy mieszkańców tego obszaru geograficznego i stawić czoła Rosji, która jest zagrożeniem dla tego regionu, ale nie dla Francji.
Najprawdopodobniej z powodu powstania wewnętrznej współpracy w ramach UE dojdzie do pęknięcia UE w ciągu najbliższych 30 lat, chyba że polscy i skandynawscy politycy będą konformistami, tak jak Minister Sikorski i Premier Tusk.
Takiego ‘rozwodu’ wewnątrz UE nie ma co się obawiać, gdyż:
Nas nie interesuje ani Maroko, ani Ameryka Łacińska, ani fracuska Afryka. Francji i Włoch, czy Hiszpanii nie interesują ani Ukraina, ani Gruzja. Bądźmy tego świadomi.

Słuchałem dziś w TOK FM pewnego polskiego specjalisty od Unii, głęboko popierającego integrację i stojące za nią nadzieję na stworzenie nowego Europejczyka (tak, tak: to wciąż ta sama bajka o nowym Człowieku).

Wyjaśnił on bez ogródek, że postanowienia Unii musimy uznać za właściwie idealne, bo są zgodne z zasadami Unii; lepiej przyjąć, że są wyśmienite, bo inne po prostu być nie mogą. A to wszystko dlatego, że Unia ma inne priorytety “przeciwdziałanie globalnemu ociepleniu i wojna z terroryzmem – a udział Rosji w tych projektach jest konieczny”.

Było chyba coś jeszcze o nierozprzestrzenianie broni masowego rażenia, ale clou to polityka eneregtyczna UE tłumaczona walką z emisją CO2: Unia zdecydowała się zmienić uzależnienie od węgla (którego poza Rosją nie brak), na uzależnienie od gazu ziemnego (którego najwięcej dostarcza Rosja).
To PRZESĄDZONE, oczywiste dla każdego i JUŻ REALIZOWANE. Zatem wszystko, co dotyczy relacji z Rosją zmierzać będzie do przekonywania jej, że nie warto zbytnio psuć dobrego samopoczucia klientów z UE (nabywców gazu i ropy), a wyskoki, jak te w Gruzji ów komfort nieco psują, zwłaszcza, że teraz do Unii należą także obarczeni historycznym kompleksem “nierealiści” ze Wschodu.

I o dziwo, prowadzący rozmowę redaktor rozgłośni wiadomo jakiej opcji, wyraził satysfakcję, że dzięki Polsce (czyli także prezydentowi Kaczyńskiemu) oraz dzięki wspólnej akcji wschodnich prezydentów (tj. znów dzięki prezydentowi Kaczyńskiemu) UE nie może całkowicie schować głowy w piasek. Cóż, młody dziennikarz…

Pozdrawiam,