….i a propos uwag Bacza:
Skutki prawie-bankructwa Islandii, Łotwy, Ukrainy i Węgier są dla Polski w tej chwili dosyć bolesne (1 euro to 4,7 pln). Jak widać również, nikt nie pozwala za bardzo tym państwom ‘zbankrutować’ do końca. Nie wiem skąd więc teza, iż jakieś państwo strefy euro, która to strefa jest dużo silniejsza ekonomicznie niż niejedno samodzielne państwo europejskie, miałoby nagle zbankrutować??? Do tej pory ‘odwrotny’ scenariusz okazuje się dużo bardziej prawdopodobny, czyli: Bankrutują państwa, które nie należą do strefy euro (ostatnio widzialem nawet gdzieś przebąkiwania o bankructwie Wielkiej Brytanii).

http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=11001

warto przesłuchać

Powiem wam tak – można się z Cezarym Mechem zgadzać lub nie ale wypowiedzi ma on zawsze niezależne, oryginalne

polecam !

http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=11001

Natomiast samo EURO, w czym zgadzam się w 100% z przedmówcami, NIE GWARANTUJE zupełnie, ale to zupełnie NIC szczególnie w zakresie rozwoju Polski. To od polskich polityków zależy, czy będzie szybki, czy wolny, czy żaden wzrost gospodarczy. Mają oni dostateczną paletę instrumentów, żeby troszczyć się o wzrost gospodarczy…a wzrost gospodarczy w nowoczesnym społeczeństwie uzyskuje się przez wysokie nakłady na Research & Development (czyli nauka na każdym szczeblu) oraz przez tworzenie trwałych miejsc pracy (a takie można stworzyć np. w sektorze energetyki odnawialnej, zamiast eksportować pieniądze w zamian za rosyjski gaz i kreować miejsca pracy w Rosji, albo Arabii Saudyjskiej).

Pieniądz jest przede wszystkim instrumentem służącym do wymiany na szerokich rynkach towarów i usług. I tak należy go właśnie traktować. Im szerszy jest obszar gospodarczy, który posługuje się tą samą walutą, tym jest on bardziej odporny na wszelkie kryzysy zewnętrzne (ma szansę na szybsze przezwyciężenie takich kryzysów, choćby poprzez kooperację wewnątrz własnej strefy walutowej). Nie oznacza to, że sam taki obszar jest uwolniony od wszelkich kryzysów. Nie ma ani takiej waluty, ani takiego obszaru gospodarczego, który jest, czy będzie w stanie zagwarantować uniknięcie wszelkich kryzysów i zawirowań.

Mam też pytanie do zwolenników złotówki: Czy gdyby funkcję pieniądza zaczęło pełnić nagle złoto, to czy ciągle używalibyście tych samych argumentów, że przejęcie złota jako środka płatniczego oznacza powolny wzrost gospodarczy, albo nie pozwala NBP na kreowanie ‘odpowiednich’ stóp procentowcych (mała dygresja: 3/4 kredytów hipotecznych w Polsce zaciągniętych zostało we frankach szwajcarskich a nie w pln, bo stopy kredytowe w pln były ‘odpowiednio’ wysokie), czy też w ogóle oznaczałoby to utratę suwerenności Polski ???

Nikt z nas nie zna przyszłości, możemy ją tylko przewidywać. Nie można wykluczyć, że Polska wywalczy sobie wyłączenie z obowiązku przyjęcia jednej waluty albo że strefa euro rozpadnie się za kilka bądź kilkanaście lat. W przeszłości zdarzało się przecież, że unie walutowe się rozpadały.

Około 30 proc. Polaków (jak wskazują wyniki badań socjologicznych) uważa, że złoty powinien zostać zachowany “po wsze czasy”. Ta grupa ludzi to nie “bydło” (!!!!!!!!!!!)

Ma prawo wyrażać swoje poglądy, być szanowana. Proponuję, aby w kontekście debaty o ewentualnym wejściu Polski do strefy euro mówić o “zwolennikach euro” i “zwolennikach
złotego”.

Argumenty zwolenników euro

I Polska musi przyjąć euro.

Kontrargumenty:

1. W traktacie akcesyjnym nie podano daty przyjęcia jednej waluty.
2. O euro mowa jest wprost dopiero w projekcie traktatu z Lizbony. W traktacie o Unii Europejskiej czytamy tylko o “jednej walucie”.
3. Szwecja jest w podobnej sytuacji prawnej jak Polska, a jednak euro nie przyjęła. Szwedzi
odrzucili euro w referendum.
4. Dania i Wielka Brytania wywalczyły protokoły do traktatu o Unii Europejskiej zawierające wyłączenie z obowiązku przyjęcia jednej waluty.
5. Zwolennicy złotego mają prawo żądać przeprowadzenia referendum, w którym zadane będzie takie pytanie jak w referendum w Szwecji. Zwolennicy złotego mają do tego prawo, gdyż są obywatelami naszego państwa, płacą podatki do polskiego budżetu, chcą tutaj, nad Odrą i Wisłą, pracować i się rozwijać.

II Wejście do strefy euro to szansa na szybki wzrost gospodarczy.

Kontrargumenty:

1. Strefa euro może być nazwana strefą wolnego wzrostu gospodarczego. W latach 1999-2007
średnie tempo wzrostu PKB w strefie euro wynosiło 2,2 procent.
2. Niskie tempo wzrostu gospodarczego jest trwałą cechą strefy euro. W prawie wszystkich
latach okresu 1999–2007 tempo wzrostu gospodarczego w strefie euro było niższe od tempa wzrostu gospodarczego w krajach dojrzałych ogółem.
3. Nie było dotychczas przypadku, aby kraj biedny wszedł do strefy euro i funkcjonując w
niej, stał się krajem bogatym. Portugalia, która była najbiedniejszym krajem strefy euro
spośród 11 krajów tworzących tę strefę w 1999 r., obecnie nadal jest najuboższym krajem w
tym gronie.

III Badania pokazują, że przyjęcie euro oznacza szybszy wzrost niż pozostanie przy złotym.

Kontrargumenty:

1. To jest teza nieweryfikowalna. Jeżeli Polska przyjmie euro, to przecież nie będziemy wiedzieli, jakie byłoby tempo wzrostu w sytuacji utrzymywania złotego.
2. Dokonywanie prognoz na 20 albo 30 lat obarczone jest ogromnym ryzykiem popełnienia
błędu. Warto, aby ci, którzy pod taką prognozą się podpisali, przytoczyli przykłady (!)
takich prognoz długoterminowych, które kiedyś sporządzili, a które się sprawdziły. Tak samo jak hydraulik powinien umieć naprawić kran i pochwalić się, ile razy to mu się udało, tak
samo długoterminowy prognostyk powinien pochwalić się, kiedy dokonał trafnej
długoterminowej prognozy.
3. Dokonywanie prognoz bardzo szczegółowych, prezentujących przewidywane średnie tempo
wzrostu PKB z dwoma miejscami po przecinku, może być traktowane wyłącznie jako symulacja.
Można być niemal pewnym, że tak szczegółowa prognoza się nie sprawdzi.
4. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie ekonomii Robert Lucas prezentuje pogląd, że “wielość
walut nie stanowi przeszkody w osiąganiu dobrobytu”.

IV Cykle koniunkturalne Polski i strefy euro są dopasowane.

Kontrargumenty:

1. Badania Pawła Skrzypczyńskiego pokazują, że kraje mniejsze lub uboższe charakteryzują
się słabszym powiązaniem swego cyklu koniunkturalnego z cyklem całej strefy euro.
2. Nawet jeśli cykl jest dość silnie powiązany, to nie znaczy, że polityka NBP i EBC byłaby na pewno taka sama. Poglądy członków kierownictwa banku centralnego NBP i EBC mogą się
przecież różnić co do tego, jaką politykę należy prowadzić.

V Po wejściu do strefy euro będziemy mieli wpływ na politykę EBC.

Kontrargumenty:

1. Wpływ ten będzie minimalny. EBC z naszego punktu widzenia jest bankiem obcym,
zewnętrznym, de facto zagranicznym, którego celem nie jest troska o polską gospodarkę, ale o gospodarkę strefy euro.
2. Jeśli Polska weszłaby do strefy euro, to przy zachowaniu dotychczasowych uregulowań
prawnych funkcjonowania EBC nie będziemy nawet wiedzieli, jak głosuje prezes NBP w organie decyzyjnym EBC!

Argumenty zwolenników złotego

1. Własna waluta narodowa to atrybut suwerenności państwa. Z własną walutą narodową wiąże się prawo do prowadzenia własnej polityki pieniężnej. To ogromna wartość, gdyż suwerenność jest samoistną wartością, a także posiada szereg praktycznych zalet. Jest wartością
samoistną, gdyż w przeszłości nasi rodacy walczyli o to, abyśmy mogli sami się rządzić. A obowiązkiem obecnego pokolenia jest przekazać suwerenność Polski w poszczególnych dziedzinach przyszłym pokoleniom. 2. NBP będzie lepiej troszczył się o polską gospodarkę niż EBC. Jest oczywiste, że członkowie Rady Polityki Pieniężnej z tego tytułu, że są Polakami, są moralnie zobowiązani
do troski o Polskę, natomiast członkowie organu EBC do tego zobowiązani nie są.
Przykładowo, należy tak rozwijać cel inflacyjny, aby odbywało się to z jak największą korzyścią dla polskiej gospodarki.
3. Szwecja, Dania i Wielka Brytania nie przyjęły euro. Te przykłady pokazują, że nawet europejskie kraje dojrzałe, które są podobne pod względem poziomu PKB per capita, nie weszły do strefy euro. Tym bardziej więc powinniśmy być ostrożni, rozważając decyzję o
przyjęciu euro w przypadku polskiej gospodarki, która jest na niższym poziomie rozwoju niż gospodarki krajów dojrzałych strefy euro. 4. Obecny kryzys finansowy pokazuje, że najszybsze działania podjęły państwa narodowe, narodowe banki centralne i organy instytucji narodowych. Żeby skutecznie łagodzić skutki kryzysu dla Polski, trzeba działać szybko. Aby było to możliwe, trzeba, aby polskie
instytucje państwowe zachowały swe kompetencje i nie przekazywały ich w obce ręce, gdyż tylko wówczas będą mogły szybko działać.
5. Istnieje poważna alternatywa dla przyjęcia euro – jest nią udoskonalanie polskiej polityki pieniężnej i zasadniczo lepsze niż dotychczas wykorzystanie suwerenności monetarnej Polski. Można skorzystać np. z propozycji dr. Eryka Łona z AE w Poznaniu, który
przedstawił w swoim raporcie koncepcję alternatywy wobec przyjęcia euro.

Istotą alternatywy wobec koncepcji likwidacji polskiego złotego jest jak najlepsze wykorzystanie suwerenności monetarnej Polski. Szczególnie ważne jest zmniejszenie ewentualnych niekorzystnych skutków wahań kursu walutowego. W tym celu konieczne wydaje się utrzymanie dotychczasowego poziomu limitu inwestycji zagranicznych dla OFE. Należy również
rozważyć możliwość utworzenia polskiego Exim Banku. Warto podjąć działania zmierzające do
pewnej zmiany sposobu zarządzania rezerwami walutowymi. Należy stworzyć dogodne warunki dla rozwoju polskiego rynku finansowego, w tym utrzymać GPW w Warszawie w rękach Skarbu
Państwa. Pożądane wydaje się także wzmocnienie współpracy między NBP a rządem i Sejmem RP.

Wnioski końcowe

Po pierwsze, wejście do strefy euro oznaczałoby przekazanie suwerenności monetarnej w obce
ręce.
Po drugie, zadaniem EBC nie jest troska o polską gospodarkę.
Po trzecie, cykle koniunkturalne w poszczególnych krajach członkowskich strefy euro nie są
dokładnie do siebie dopasowane.
Po czwarte, strefa euro jest strefą wolnego rozwoju gospodarczego.
Po piąte, istnieje alternatywa wobec koncepcji członkostwa Polski w strefie euro.

Gabriela Masłowska

http://iskry.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=4699&Itemid=1 skomentuj

,,10-ta rocznica waluty euro. 20-tej już nie będzie.”

http://www.youtube.com/watch?v=nHGm_o6xpiI&feature=related

1. Dopóki mamy złotego RPP może ustanawiać stopy procentowe jak najlepsze z uwagi na sytuację pieniężną na terenie Polski i jak najlepsze dla produkcji w Polsce. Gdy będzie euro o stopach będzie decydował EBC, a on w swych decyzjach musi kierować się wypadkową sytuacją pieniężną i gospodarczą w strefie euro. Na tą wypadkową składa się głównie sytuacja w dużej gospodarce Niemiec, trochę mniej sytuacja we Francji, a sytuacja w Polsce już całkiem mało. Jest oczywiste że polityka stóp procentowych EBC w razie wejścia Polski do strefy euro będzie gorzej służyła Polsce niż służyć będzie polityka NBP jeśli zostaniemy przy złotym.

2. Dopóki NBP ma monopol na emisję złotówek i na usługi dla banków komercyjnych, może z tego mieć rocznie kilkadziesiąt miliardów złotych zysków wpłacanych do budżetu. Gdy przejdziemy na euro te zyski przejdą do EBC.

3. Własna waluta pełni rolę izolatora od polityki pieniężnej innych państw. Wydaje nam się, że strefa euro jest przez swoją masę niejako zabezpieczona przed bankructwem. Jest to złuda. Polityka budżetowa prowadzona przez niektóre kraje strefy euro jest nieodpowiedzialna i jeszcze gorsza od polityki Polski. W razie ogłoszenia przez, któreś państwo członkowskie niewypłacalności – pozostałe państwa, chcąc nie chcąc, muszą pomóc takiemu państwu, wyłączanie go ze strefy euro nie jest operacją łatwą i szybką.
Posiadanie własnego pieniądza spowoduje że Polska negatywne skutki bankructwa któregoś z państw będą o wiele mniejsze.